نقد و بررسینقد و بررسی بازی

نقد و بررسی بازی Assassin’s Creed: Odyssey

درخشش یک اسپارتان


در سال گذشته ما شاهد یک ریبوت در سری محبوب اکشن مخفی کاری یعنی فرقه قاتلین بودیم که نه تنها یک تجربه بزرگ‌تر و ناب‌تر بود، بلکه با اضافه شدن سیستم آب و هوای پویا، Origins را به یک نسخه کامل‌تر نسبت به سایر نسخه‌ها جلوه می‌داد. در ادامه این ریبوت، ما شاهد Assassin’s Creed: Odyssey هستیم که تیم سازنده Ubisoft Quebec، به خوبی هر چه تمام پتانسیل این سری را به رخ می‌کشد. با نقد و بررسی Assassin’s Creed: Odyssey با ما همراه باشید.

داستان بازی در یونان باستان، چندین دهه قبل‌تر از نسخه Origins روایت می‌شود. در جریان جنگ پلوپنزی که در سال ۴۳۱ قبل از میلاد رخ می‌دهد، شما باید با Alexios یا خواهر او Kassandra، که خود قبلا اسپارتان بوده‌اند، ولی حالا بیشتر به عنوان یک سرباز مزدور کار می‌کنند، داستان بازی را پیش ببرید. همانند نسخه‌های قبلی این سری، خط داستانی Odyssey به شکل موازی دنبال می‌شود. طوری که خط داستانی اصلی در یونان باستان جریان دارد، ولی داستان اساسی در زمان حال! بعد از لحظات حساس در تاریخ، مانند درست شدن یک دسیسه و به وجود آمدن جنگ در یونان، بازی شما را به زمان مدرن آورده و داستان را با لیلا حسن، که قبلا با او در Origins آشنا شده بودیم، دنبال می‌کنیم. در ادامه ماجراجویی‌هایتان در یونان باستان شما با مقبره‌های گمشده، جنگ دریایی در آب‌های پر تلاتم یا به قتل رساندن یک تعداد توطئه‌گر که می خواهند دنیا را در در دست بگیرند رو‌به‌رو خواهید شد.

بازی Assassin’s Creed: Odyssey

در سفرتان به جزیره‌های یونان و دریای مدیترانه، شما با انواع و اقسام مردم‌های محلی برخورد خواهید داشت که مشغول دعا کردن در مقابل خدایان یونان‌اند که نمایان‌گر یک محیط شاداب و با جزئیات فرهنگ یونان باستان است. مقدار جزئیات موقعیت‌های بازی، یک پیوند ناگسستی با اکوسیستم پویای بازی دارند. به طوری که هرکدام از حیوانات وحشی و دسته به خصوصی از انسان‌ها فقط در قلمرو خودشان هستند. ولی هر چقدر بیشتر در بازی غوطه‌ور می‌شوید، بیشتر با سختی‌ها و واقعیت‌های زندگی یونان باستان رو‌به‌رو خواهید شد؛ از بردگی انسان‌ها گرفته تا جنگ اسپارتان‌های تشنه به جنگ و ارتش آتنی‌های دیوان سالار.

وسعت نقشه‌ی طراحی شده بازی Assassin’s Creed: Odyssey، چیزی حدود دو برار نسخه قبل از خودش است. بازی Odyssey به گونه‌ای طراحی شده که شما را برای گشت و گذار وسوسه‌ می‌کند و برای این سفرها محتویاتی را نیز به عنوان پاداش برای شما تدارک دیده است. بازی به شما این حس را القا می‌کند که تمامی عمل‌های شما هرجایی که بروید اثری دوام‌دار خواهند داشت. ولی بازی Odyssey برای شما چنین محتویاتی را ارائه می‌دهد که دقیقا در همان نقطه قبلی بمانید! اگرچه مشکل سیستم ارتقائات بازی بعضی اوقات به چشم می‌آید، ولی شما را از انجام دادن ماموریت‌های فرعی و گشت‌گذارها به صورت منظم و دائم دلسرد می‌سازد. به طوری که اگر گاهی خواستید کمی از داستان خطی بازی دور شوید، انجام دادن ماموریت های فرعی می‌تواند شما را کمک کند ولی هنوز هم در بازی تعدادی ماموریت‌های فرعی وجود دارد که واقعا ارزش تجربه کردن را دارند.

در جریان داستان اصلی بازی و ماموریت‌های فرعی، تعدادی تصمیمات کلیدی وجود دارد، که به کلی داستان بازی و ماجراجویی شخصیت‌تان را تغییر می‌دهد. در حالی که اکثر تصمیمات شما در بازی بی‌ارزش هستند و فقط در چگونگی پایان رسیدن ماموریت ارزش دارند، تعدادی تصمیمات هستند که پتانسیل این را دارند تا خط داستانی بازی را تغییر دهند، یا باعث مرگ نابه‌هنگام یکی از شخصیت‌ها شوند. در لحظاتی که اصلا توقع ندارید متوجه ارزش تصمیمات اوایل بازی می‌شوید. چه خوب چه بد! با وجود داشتن ۹ پایان برای داستان اصلی، بازی به قدری در این زمینه خوب بوده است که شما کاملا احساس می‌کنید روایت داستان، با قلم خودتان نوشته شده است.

بازی Assassin’s Creed: Odyssey

پروتاگونست‌های مختلف هم به بهتر‌ بودن و سرگرم کننده‌تر بودن بازی کمک به سزایی کرده است. با وجود این که اتمسفر، بازی گیرا و تاریک است و در عین حال شوخی‌ها و طنز‌های بازی عالی کار شده‌اند. طوری که حتی در جدی‌ترین لحظات هم مناسب و خنده‌دار به نظر می‌رسد. اگر چه هر دو شخصیت‌های بازی، یعنی Alexios و Kassandra دیالوگ‌های مشابهی دارند، ولی داشتن جنیست، شخصیت، و نقطه نظر متفاوت، تعدادی از دیالوگ‌ها، کات‌سین‌ها و حتی ماموریت‌ها را جذاب‌تر و منطقی‌تر نشان می‌دهد.

قابلیت حس عاطفی نیز در این بازی تعبیه شده. درحالی که بعضی‌ از صحنه‌های ممکن است سرگرم‌کننده باشند، ولی اکثرا چیزی جز نمایش بی‌خود و بی‌جهت که هیچ هدفی ندارد، نیست. دیالوگ‌ها و نتیجه انتخاب آن‌ها در این بخش سطحی کار شده است. اغلب اوقات، فرصت‌های عاطفی در این بازی، هنگام یا بعد از یک حادثه دل‌خراش به‌وجود می‌آید. به جز دیدن بعضی از صحنه‌ها با شخصیت های معین، یقینا هیچ فایده‌ای برای انجام دادن این کار نیست.

هر چقدر بیشتر در بازی پیش بروید، مکانیک‌های جدید گیم پلی و امکانات جانبی به صورت تدریجی خودشان را نشان می‌دهند،که باعث ایجاد یک شوق و اشتیاق خاص برای ادامه دادن بازی می‌شود. وقتی که توطئه‌ای یونان را تهدید می‌کند، آشکار شود، شما می‌توانید افراد مهم را از طریق اطلاعات یا اشخاص دیگر که توسط یک شبکه شبیه تارهای عنکبوت به هم متصل شده‌اند را ردیابی کنید. ولی یکی از کوئست‌هایی که خیلی با آن روبه‌رو خواهید شد، شکست و مقابله با موجودات افسانه‌ای پنهان دنیای بازی است، که جزء بهترین درگیری‌ها و مقابله‌ها در کل بازی به حساب می‌آید. اما به یاد داشته باشید که همیشه هم قدرت مطلق برای شکست این موجودات کافی نیست.

بازی Assassin’s Creed: Odyssey

دنیای یونان باستان حس زنده‌تر و انفعالی‌تری نسبت به نسخه قبلی سری فرقه قاتلین را به بازیکن القا می کند. حسی که در ذهنتان به خودتان می‌گویید هر کاری که من انجام بدهم، بالاخره نتیجه آن عمل را چه خوب یا چه بد خواهم دید. اگر در بازی بیش از اندازه به دنبال دردسر باشید و دردسر خلق کنید، سربازهای مخالف به خاطر به دست آوردن جایزه روی سر شما، سعی می‌کنند تا در هر زمانی شما را به قتل برسانند. همانند سیستم نمسیس بازی Shadow of War. البته نه به آن ماهری! بازی Assassin’s Creed: Odyssey برای بازیکنان تعداد فوق العاده زیادی از انتاگونست‌ها با پس‌زمینه‌، قدرت و پتانسیل مختلف را ارائه می دهد. اگر احیانا روی سر شما جایزه‌ای گذاشته شود، این سربازان خیلی زود سر و کله‌شان پیدا می‌شود که هر ازگاهی در بدترین حالت ممکن یا وسط یک مامورت داستانی جلوی شما سبز خواهند شد. اگر هم می‌خواستید از دست این سربازان راحت شوید می‌توانید برای مدتی دست به کار خاصی نزنید، یا جنایت کار دیگری را به قتل برسانید یا خودتان جایزه‌ را پرداخت کنید!

یکی از باحال‌ترین ویژگی‌های جدید Odyssey، بخش اکتشاف یا Exploration Mode آن است. با فعال ساختن این ویژگی، بازی، استنتاج و قدرت دید بازیکن را با غیرفعال ساختن آیکون و راهنمایی‌های بازی، برای پیدا کردن هدفی مشخص به چالش می‌کشد. همراه با در تماس بودن با NPC های مهم و اشخاصی که برای شما ماموریت داده‌اند، باید به خودی خود، هدف و وظیفه بعدی‌تان را مشخص و دنبال کنید. با فعال ساختن بخش اکتشاف، فخر و غروری که بعد از حل یک معما به بازیکن دست می‌دهد، واقعی و اجتناب ناپذیر است که تک تک لحظات بازرسی و حل معما را دل‌چسب‌تر و باارزش‌تر می‌سازد.

وقتی بحث از مبارزات می‌شود، Assassin’s Creed: Odyssey نیز از مکانیزم نشان دادن ارقام در مبارزات، به عنوان هسته جنگ‌ها استفاده می‌کند. در مقایسه با نسخه قبلی، یعنی Origins، در بازی به شخصی‌سازی زره‌ها و اسلحه‌ها توجه بیشتری صورت گرفته تا در مواقعی خاص از تاکتیک و اسلحه خاص و مورد نظر خودتان استفاده کنید. شما می‌توانید شخصیت‌تان را در یک بخش مشخص بین مخفی‌کاری، مبارزات از راه دور، یا مبارزه تن‌به‌تن حرفه‌ای کنید و هر زمانی که دوست داشتید می‌توانید این تنظیمات را از اول برای خودتان شخصی‌سازی کنید. بازی برای شما این اجازه را می‌دهد تا شخصیت‌تان را همانند یک اسپارتان قدرتمند با نیزه‌ای افسانه‌ای و لگد اسپارتانی طراحی کنید، و یا شخصیت‌تان را مانند طرح اصلی و قبلی Assassin طراحی کنید.

بازی Assassin’s Creed: Odyssey

با این کار بازی برای شما فرصت‌های بی شماری را برای تجربه حرکات و  تجهیزات به خصوص فراهم می‌سازد که در ادامه بازی می‌توانید آن‌‌ها را با صف‌های به خصوص خودشان شخصی‌سازی کنید. در بازی Odyssey دیگر خبری از سپر نیست. پس در بازی ما با نبرد‌های فوق‌العاده سریعی طرف هستیم که به صورت سرسام‌آوری لذت بخش هستند. با جایگزین شدن جاخالی دادن و دفع کردن حمله، سیستم مبارزات بازی خیلی پویاتر و بهتر شده است.

مبارزات دریایی و دریانوردی دوباره به جایگاه‌ اصلی‌شان در Odyssey برگشته‌اند و همانند یک روزنه و روش جدید برای گشت گذار می‌توان از این بخش لذت برد. شما با پیدا کردن منابع مشخص و پیدا کردن اعضای جدید برای خدمه کشتی، می‌توانید کشتی‌تان، Adrestia را آپگرید و شخصی‌سازی کنید تا با قدرت هر چه بیشتر بتوانید دشمنان قدرتمند‌تر را از پا درآورید. همانند نسخه Black Flag و Rogue، دریانوردی برای بازیکن هیجان و تصاویر بصری فوق‌العاده‌ای را ارائه می دهد؛ از کشتی‌های کهنه و فرسوده دریاها گرفته تا رو‌به‌رو شدن با کشتی‌های عظیم‌الجثه حریف. با استفاده بیشتر و دریانوردی بیشتر شما می‌توانید ناوبان‌های جدید و خبره‌تری را استخدام کنید و به قدرت ضربت کشتی‌تان در مقابل حریف بیافزایید.

وسعت دید در بازی Odyssey به معنای واقعی کلمه بزرگ است و در اکثر لحظات جلوه بصری آن‌ها نیز خیلی خوب کار شده است. ولی بعضی از ابداعات جدید در بازی نتوانسته‌اند خودشان را در دنیای بزرگ یونان باستان به خوبی جا دهند و در نقاطی از بازی به عنوان یک چیز اضافی تلقی می‌شوند. همراه با جریان داشتن جنگ اسپارتان و آتنی‌ها، به شما این اجازه داده شده است که در این درگیری‌ها و برای از بین بردن محبوبیت یک فرقه در منطقه‌ای خاص دخالت داشته باشید. در این مبارزات، شما طرف یک سمت را خواهید گرفت و برای شکست دادن ارتش فرقه مقابل، باید رهبر آن‌ها را به قتل برسانید و منابع آن‌ها را تسخیر کنید. این یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای بدست آوردن منابع و محکم‌تر ساختن روابط بین فرقه است. مکانیزم و اجرا در سیستم این ماموریت های Odyssey بیشتر حس نیم‌پز و خامی را به بازیکن القا می‌کند. در بعضی از مزخرف‌ترین حالات ممکن، طوری به نظر می‌رسد که خود بازی ناخواسته ماموریت‌های Conquest را جدی می‌گیرد. آن هم درحالتی که داستان بازی درمورد همین پیروزی‌ها و شکست‌ها و تاثیرات آن‌ها بر روی زندگی مردم می‌چرخد. این مشکل می‌تواند تکان و ناهنجاری محسوسی را در جریان ماجراجویی‌تان ایجاد کند. بازی اکثرا برای جا دادن و باارزش جلوه‌دادن این جنگ‌ها در میان هسته بازی تقلا می‌کند که واقعا برای بازی‌ این چنینی‌ ناامیدکننده است.

بازی Assassin’s Creed: Odyssey

هنگامی که به بازی Assassin’s Creed: Odyssey از زاویه‌ای دورتر و بزرگ‌تر نگاه می‌کنید، متوجه می‌شوید که بزرگی بیش از اندازه بازی، همانند شیرینی زیادی است که آخرش دل‌زده‌مان می‌کند. در بازی لحظات بی‌شماری وجود دارد که حلقه گشت‌گذار، تکمیل کردن ماموریت‌ها و سفرهای درون بازی، مسیر و گام‌های بازی را کُند و آهسته می‌کنند که با درنظر گرفتن نقشه وسیع بازی، که بیش از اندازه بزرگ است، کُندی بازی را تشدید می‌کند. بازی دارای تعدادی باگ‌های اذیت کننده‌ مثل کرش‌های بی‌موقع وسط یک مرحله حساس یا هماهنگ نبودن صدا و انیمیشن صورت شخصیت نیز می‌باشد. دربعضی از اوقات، هنگام بازی کردن، پیشرفت در بازی به قدری خسته‌کننده می‌شود که حتی در هیجان‌انگیزترین نکات بازی نیز این حس را به من القا می‌کرد که همه این‌ها اضافی هستند.

نکات مثبت :

  • دنیای بزرگ برای گشت و گذار، لذت بردن از مناظر و کشف کردن مکان‌ها و نکات مخفی
  • ارائه دادن یک یونان باستان پرطراوت و پرجزئیات
  • خط داستانی عالی با مقدار زیادی از تصمیمات دل‌چسپ، همراه با پروتاگونست‌ دل‌پسند و باحال
  • ماموریت‌های اصلی و فرعی خاطره‌انگیز که شخصیت‌های فراوان و تِم پیچیده دوران یونان را به خوبی هر چه تمام بیان می‌کند.

نکات منفی :

  • کُند بودن جریان بازی، که ممکن است باعث دل‌سرد شدن بخش داستانی شود.
  • گیم پلی ناامیدکننده بخش Faction که بیشتر به شکل یک گیم پلی خام به بازیکن ارائه می‌شود.

نقد و بررسی بازی Assassin’s Creed: Odyssey

امتیاز متاکرتیک بر اساس ۷۵ نقد - ۸.۳
امتیاز گیم ویو - ۸

۸.۲

عالی

با وجود این‌ها، بازی Assassin’s Creed: Odyssey یک اثر جاه طلبانه و قابل تحسین است که همه این نکات توسط جزئیات فوق‌العاده زیاد و پیچ و خم‌های داستانی و داستان‌گویی عالی با یک پروتاگونست قوی، به مخاطب منعکس می‌شود. با وجود این که بخش داستانی طولانی آن (چیزی حدود ۵۰ ساعت) ممکن است بعد از مدتی خسته‌کنننده شود و تعدادی ویژگی و قابلیت‌های بازی به خوبی در گیم پلی بازی جا نیفتاده باشند، ولی بازی Odyssey یک قدم بزرگ را در عرصه ساخت یک دنیای بزرگ و پویا، لذت جسور بودن و تاثیر گذاشتن روی تاریخ و سرنوشت را برداشته است. که تا حد اعلایی نیز در آن کامیاب گشته است!

User Rating: ۴.۴ ( ۴ votes)
برچسب ها
نمایش بیشتر

‫2 نظرها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن